Schrijven

Mijn derde boek staat op stapel. Meer nog dan in mijn vorige boeken is het mij gelukt om zaken onvermeld te laten: show, don’ t tell. Als een smokkelaar aan de grens is gepakt en een telefoontje mag plegen, dan hoef ik zijn emoties niet te beschrijven. Een beetje lezer staat zelf met die telefoon in zijn hand. Om met Mulisch te spreken: je mag best iets aan het talent van de lezer overlaten.
Een schrijver wordt met elk boek beter. Hieruit postuleer ik: mijn beste boek is mijn volgende boek.