Vandaag reed ik in de Eilandspolder, de mooiste polder van Noord-Holland, die ik voornamelijk van het schaatsen ken. Tussen Driehuizen en West-Graftdijk, op een dijk langs een vaart, zag ik in de verte een graafmachine, bezig met graafwerkzaamheden ten behoeve van de dijk. De machine blokkeerde de doorgang, maar toen ik op ongeveer honderd meter was genaderd, reed hij achteruit de berm in, zijn graafarm in gebogen stand hoog boven het wegdek. Had hij mij soms gezien? Ik minderde vaart en probeerde oogcontact met de machinist te maken. Toen ik zag dat hij mij zag, zwaaide ik met mijn hand, waarna hij zijn hoofd uit de cabine stak en riep: ‘Een ereboog!’ Lachend bedankte ik hem en reed verder. Mooier dan dit wordt het niet.